Που
να χωρέσει τόση θάλασσα εντός μου,
άρπαξα
μια με το ένα χέρι κι έριξα πάνω μου
άρπαξα
μια και με το άλλο και με ταξίδεψε,
σε
θάλασσες βαθιές από ναυάγια
που
χάθηκαν στις ρωγμές των ωκεανών.
Αναδίπλωσα
τα σπασμένα μου κομμάτια
κι
έμεινα γυμνός στα υπόγεια ρεύματα
ανέτοιμος
να με υπερασπιστώ.
Κατάρτια,
αμφορείς διασκορπισμένα
και
η ψυχή μου μάτωσε
κι
έγινε ποτάμι κόκκινο
στα
τρίστρατα μονοπάτια.
Αθήνα, 5
Οκτωβρίου 2018
