Τις
Ερινύες μνήμες μου είπα να τις παιδέψω
μήπως
και γίνω αόρατος στα βλέμματα τους
μήπως
και με αγνοήσουνε για μια έστω φορά,
ν’
αλλάξω τρόπους και συνήθειες,
με
ένα πρόσθετο προσωπείο να τις παραπλανήσω
μήπως
και ξεφύγω απο τις εμμονές τους.
Της
γονιμότητας τις μέρες
να
ρίξουμε τα σώματα μας
στην
αρένα των επιθυμιών τους-
να παλέψουν για να νικήσουν
και να νικηθούν,
να παλέψουν για να αγαπηθούν,
να παλέψουν
για να δώσουν ζωή απ’ την ζωή.
Δώρο της μητέρας φύσης.
Εκλιπαρώ τους Αρχαγγέλους
να με φιλέψουν τις φτερούγες τους,
δια μαγείας
Να αιωρούμαι στην ατμόσφαιρα του σύμπαντος μας,
του δικού μου μικρού και ασήμαντου,
σε μια εσωστρέφεια πληγωμένη
από το βούρκο της ψυχής του ανθρώπου,
που υποκρίνεται απέναντι στο είδωλο του.
Τι να τον ρωτήσεις;
Και με ποια εντιμότητα να σου απαντήσει;
Το σαθρό οικοδόμημα στα θεμέλια εκτιμάται!
Το «έξω» μας
είναι
η αντανάκλαση της ψυχής μας.
Και
η ψυχή η ολότητα μας.
Αθήνα, 7
Σεπτεμβρίου 2018
