Του
κάλλους θαυμαστής
γυρεύω
να είμαι.
Γύμνια
της τέχνης
σμιλεμένη
από ανθρώπου χέρια,
μορφή
παίρνει το μάρμαρο
ψυχή
και ουσία.
Ελεύθερο
το σώμα ενός παιδιού
στα
μάτια όλου του κόσμου.
Πότε
παρέα της σιωπής
για
τα πουλιά που τραγουδούν,
πότε
ατόφια συντροφιά
των
περιπλανημένων,
πότε
ερώτημα μικρό
προς
το Θεό,
πότε
απάντηση
στη
θλίψη του ουρανού.
Πότε
ανάσα και γαλήνη της ψυχής.
Μα
πάνω από όλα
του
κάλλους θαυμαστής
γυρεύω
να είμαι.
Αθήνα, 21
Σεπτεμβρίου 2018
