Ανοίγει
τα φτερά του ο έρωτας
μακριά,
μακριά
όσο δεν φτάνει η ματιά
και
χίλιες τόσες οι φορές…
Περνά
του λογισμού τα σύνορα
κι
ονειρεύεται σαν μικρό παιδί
κι
επιθυμεί
και
λαχταρά
μέχρι
την μακρινή Ινδία.
Τα
φτερουγίσματα δεν έχουν πατρίδα,
χρώμα
φυλή
θρησκεία
έχουν
τον πόθο της φλεγόμενης καρδιάς.
Αυτή
ορίζει…
και
ξεστρατίζει από κάθε μονοπάτι,
και
ξεπερνά τα όρια του ανθρώπου
γιατί
οι χτύποι της καρδιάς
κάνουν
σινιάλα.
Περνάνε
όρια
και
περιθώρια
γιατί
η καρδιά θέλει να φεύγει
και
να φωλιάζει στης αγάπης το βωμό.
Αυτή
αξίζει
στη
ζωή της μιας ανάσας.
Η
αγάπη με τα δώρα της.
Αθήνα, 2
Δεκεμβρίου 2018
