Δίψασα
και
στάθηκα στη βρύση του έρωτα
να
με δροσίσει,
στο
λιοπύρι του καλοκαιριού
μεσ’
το τραγούδι των τζιτζικιών
που
πασχίζουν να μονοπωλούν το ενδιαφέρον.
Δίψασα
ποθώντας
σε
να
κατευνάσεις τις ορμές της σάρκας μου
να
δώσεις τους χυμούς που ξεδιψούν και γαληνεύουν
να
δώσεις τα πολύτιμα σου δώρα
μια
ακόμα φορά
μια
ακόμα…
Κι
εγώ στο βωμό σου προσφορές θα κάνω
κι
ευγνωμοσύνη θα εναποθέσω
το
κάλλος σου θα εξυμνώ στις στράτες μου
που
σαν το δίνεις
μεθάς
με νέκταρ τους ανθρώπους.
Δίψασα
και
γύρεψα από τα χείλη σου
φιλί
να δροσιστώ
στα
ριζιμιά των γκρεμών
που
αιωρούνται οι επιθυμίες.
Δίψασα
και
μου έδωσες να πιώ
από
το κρασί της Αφροδίτης.
Βάρκιζα 2
Ιουλίου 2018
